Geçen hafta bir elektronik mühendisi olarak, bilimi destekleyici bir yazı yazarak CERN’i anlattım ve gidilmesini, gezilmesini önerdim. Bilimi destekliyorum ve gelecek yüzyılın da gözde mesleklerinden olacak mühendisliği, ayrıca bilimin diğer dallarını da gençlere öneriyorum çünkü teknoloji çağında yaşıyoruz. Ancak bilimin yarattığı bir Hiroşima gerçeği ve benzerleri de var…
Bilim çok güzel, buluş yapmak, üretmek çok güzel bir şey ama bilimin büyük bir kısmı da maalesef silahlanmaya ve insan öldürmeye çalışıyor, dinamiti bulan Nobel’den bu yana. Ekrandan Gazze’de yapılanları gözlerimiz yaşlı izledik, şimdi İran’a yapılanları aynı gözyaşları ile izliyoruz. İran misilleme yapabiliyor ama Gazzeliler bunu bile yapamadan enkaz altında yitip gittiler. Hem Gazze’de, hem İran’da kaç çocuk öldü…
İNSANOĞLU DOYMUYOR
İnsanoğlunun birbirine yaptığını bitkiler, hayvanlar, diğer canlılar birbirine yapmıyor. Karnı toksa aslan saldırmıyor, kedi gibi yatıyor. Ormanda tüm hayvanlar bir uyum içinde yaşıyor. Bitkiler de aynı uyum içinde, yan yana, birbirlerine yaşam vererek, yer açarak upuzun yıllar var oluyorlar. İnsanoğlu birbirini yok etmeye doymuyor…
Bankada bolca parası, evi, arabası, her şeyi tam olsa da ona yetmiyor, aç gözüyle daha fazla istiyor. Dünyanın dev şirketleri doymuyor. En çok kazanan silah şirketleri. O silah şirketlerinin çalışanları da bilim adamları. Minicik çocuklar ölsün diye daha büyük bombalar, daha derine inen bombalar yapıyorlar. Neden? Bolca para kazanmak için…
BOB DYLAN NEREDE
Vietnam Savaşının durmasında büyük rol oynayan Joan Baez, Bob Dylan gibi sanatçıların neden artık sesi çıkmıyor? Vietnam’da ölenler Amerikalıydı, Gazze’de ölenler Filistinli diye mi? İran’da ölenler Müslüman diye mi? Yıllarca severek dinledim onları. Konserlerine gittim. Artık dinlemiyorum. Bob Dylan’ın en sevdiğim ünlü şarkısı Masters of War (Savaşın Uzmanları) artık çalmıyor, yalanmış meğer…
Yani bu sanatçılar da kâğıttan kaplanmış. Gençliklerinde ün kazanmak için Vietnam Savaşı’nı bir platform, bir basamak gibi kullanmışlar. Ün kazandıktan sonra da savaşlar, ölenler tekrar umurlarında olmamış. Kısacası, onların doymayan gözü de ünmüş. Tabii ünle gelen para ve güç de. Bu açıdan bakınca insanın yaşayası kalmıyor. Her şey masalmış meğer, gençliğimin masumiyetinde…
VATANI KORUMAK
Bazıları ün uğruna, bazıları para uğruna, bazıları güç uğruna, bazıları ise daha anlamlı bir amaç uğruna yaşıyor bu dünyada. Vatan uğruna yaşayıp şehit olan da var, İran’da, ülkemizde görüyoruz. Bizim bilim insanlarımız ABD’deki gibi o roketleri, bombaları başkalarına saldırmak için yapmıyor. Vatanı korumak için çalışıyorlar, para için değil.
ABD uzun yıllardır Afganistan’dan, Vietnam’a, Kore’ye, Irağa, Libya’ya, Suriye’ye, Gazze’ye ve daha sayamadığım birçok masum ülkeye saldırmak için silah üretirken bizim gönlü güzel, barışsever Silahlı Kuvvetlerimiz ve bilim insanlarımız Atamızın izinde yalnızca vatan savunması için hareket ediyor. Bunun değerini bilmek ve gerçekten gurur duymak gerekli. Ne mutlu Türküm, Amerikalı değilim…